Het Contact Centrum
in Kathmandu
Wij werken als
Stichting Veldwerk direct samen met onze
Nepalese partner Centre for Child Studies
and Development (CCSD).
Het CCSD had al enkele jaren een klein Contact
Centrum in Kathmandu, waar onze vrijwilligers ook meewerkten.
Het Contact Centrum was gevestigd in een klein,
wat viezig huisje wat uit 2 kamertjes bestond
met een poepdoos buiten om de hoek. De muren
waren niet gepleisterd, en er was uiteraard geen
water in de buurt en daar was ruimte voor
maximaal 16 kinderen. Een gebrek aan geld maakte
dat dit niet anders kon. Roos Dusseljee uit
Castricum heeft daar in het najaar
van 2003 gewerkt en zij had geld via haar werk,
basisschool de Ark in Haarlem, ingezameld.
Daarvoor had zij eerder al tafeltjes en bankjes
gekocht. Maar we hadden het idee dat het Contact
Centrum in een verbeterde versie zou moeten
doorstarten en waarom?
Welnu, het Contact Centrum is enigszins
vergelijkbaar is met de crèches in Nederland. De
aanwezige kinderen in dit centrum zijn tussen de
2 en 10 jaar oud. In tegenstelling tot bij ons,
kunnen arme (vaak één ouder) gezinnen hun kind
overdag hier gratis naar toe brengen. De
voordelen daarvan zijn dat het kind;
-
niet wordt opgesloten in de vieze hut, (met alle
risico’s van dien)
-
géén zware kinderarbeid hoeft te verrichten
-
in contact komt met andere kinderen en gewoon
mag spelen en kind zijn
-
niet uit bedelen wordt gestuurd,
-
elke dag wat warms te eten en te drinken krijgt,
-
zijn/haar eerste schooleducatie krijgt.
-
de hoognodige medische zorg ontvangt.
En daarbij kan de betreffende ouder proberen
overdag wat geld te verdienen.
Heel veel ouders hier in
Nepal staan alleen
voor het opvoeden van hun kinderen, door familie
omstandigheden of door de burgeroorlog die hier
al 7 jaar gaande is. De ouder heeft nauwelijks
een dak boven het hoofd laat staan iets te eten
voor zichzelf of voor hun kinderen. Deze ouder
gaat ’s morgens vroeg de straat op om proberen
wat geld te verdienen, de grotere kinderen (5
jaar en ouder) moeten dan mee, ook werken.
Bijvoorbeeld straten vegen, in de bouw gammele
trappen op sjorren met manden met stenen, in de
tapijtweverijen of in steenbakkerijen om met die
zware natte kluiten klei te sjouwen.
De kinderen onder de 5 jaar worden in de hut
opgesloten. Daar smeult het keukenvuurtje op de
grond nog na. En de tijd heeft geleerd dat veel
te veel kinderen enorme verminken hebben
opgelopen nadat zij al spelend in dit vuur
terecht waren gekomen. Ook bij ons kleine meisje
uit de bergen, Lalimaya, is dit gebeurd. En
niemand thuis om hen eruit te helpen en de
gevolgen zijn vreselijk. Naast het gevaar van
vuur, is er ook nog het risico van spelen met
messen en gevaarlijke stoffen zoals peterolie.
Lees meer over het Contact Centrum in Kathmandu op de site
van Cross Borders...